Katarzyna Cheba
ARTYKUŁ

(Polski) PDF

STRESZCZENIE

Celem artykułu jest zbadanie jednorodności zmian w czasie, jakie zachodzą w zrównoważonym rozwoju Unii Europejskiej (UE). Prowadzenie tego rodzaju analiz ma szczególne znaczenie, bowiem dążenie do równomiernego rozwoju krajów UE wpisane jest w jej strategiczne cele rozwojowe. Podstawę informacyjną badania stanowiły wskaźniki zrównoważonego rozwoju za lata 2009—2014, publikowane przez Eurostat. Do badania jednorodności zmian w czasie wykorzystano rachunek wektorowy.
Wyniki analiz potwierdziły istnienie znacznych różnic w zakresie zrównoważonego rozwoju zarówno w poszczególnych regionach Europy, jak i krajach członkowskich UE.

SŁOWA KLUCZOWE

zrównoważony rozwój, rachunek wektorowy, jednorodność zmian w czasie

JEL

C38, O11, P36

BIBLIOGRAFIA

Bal-Domańska, B., Wilk, J. (2011). Gospodarcze aspekty zrównoważonego rozwoju województwa — wielowymiarowa analiza porównawcza. Przegląd Statystyczny, 58(3—4), 300—322.

Boda, F., Munteanu, L., Raducanu, D. (2015). Digital Elevation Modeling Based on Multimodal Aerospace Data in the Context of Sustainable Development of Romania. Procedia Economics and Finance, 32, 992—996. DOI: 10.1016/S2212-5671(15)01559-2.

Borawski M. (2012). Rachunek wektorowy z arytmetyką przyrostów w przetwarzaniu obrazów. Warszawa: PWN.

Borys, T. (red.). (1999). Wskaźniki ekorozwoju. Białystok: Ekonomia i Środowisko.

Borys, T. (2002). Wskaźniki rozwoju zrównoważonego. Podstawowe kierunki badań i zastosowań. Ekonomia i Środowisko, (1), 39—59.

Borys, T. (2011). Zrównoważony rozwój — jak rozpoznać ład zintegrowany. Problemy Ekorozwoju, 6(2), 75—81.

Brown, L. R. (2000). Gospodarka ekologiczna na miarę Ziemi. Warszawa: Książka i Wiedza.

Ciążela, H. (2005). Edukacja wobec etycznego wymiaru idei rozwoju trwałego i zrównoważonego. Prakseologia, 145, 171—182.

Dach, Z. (red.). (2011). Polityka makroekonomiczna w warunkach kryzysu i jej wpływ na gospodarkę. Teoria i praktyka. Warszawa: Oficyna a Wolters Kluwer business.

Dunning, J. H., Lundan, S. M. (2008). Multinational enterprises and the global economy. Cheltenham (UK), Northampton (MA, USA): Edward Elgar Publishing.

Duran, D. C., Gogan, L. M., Artene, A., Duran, V. (2015). The components of sustainable development — a possible approach. Procedia Economics and Finance, 26, 806—811. DOI: 10.1016/S2212-5671(15)00849-7.

Eurostat. (2015). Sustainable development in the European Union 2015 monitoring report of the EU Sustainable Development Strategy. Luxembourg: Publications Office of the European Union. DOI: 10.2785/999711.

Gawor, L. (2004). Filozofia zrównoważonego rozwoju — preliminaria. Problemy ekorozwoju. Studia filozoficzno-sozologiczne, 5(2), 69—76.

Górka, K., Poskrobko, B., Radecki, W. (1998). Ochrona środowiska. Problemy społeczne, ekonomiczne i prawne. Warszawa: PWE.

Hellwig, Z. (1968). Zastosowanie metody taksonomicznej do typologicznego podziału krajów ze względu na poziom ich rozwoju oraz zasoby i strukturę wykwalifikowanych kadr. Przegląd Statystyczny, (4), 307—326.

Hellwig, Z. (1981). Wielowymiarowa analiza porównawcza i jej zastosowanie w badaniach wielocechowych obiektów gospodarczych. W: W. Welfe (red.), Metody i modele ekonomiczno-matematyczne w doskonaleniu zarządzania gospodarką socjalistyczną (s. 46—68). Warszawa: PWE.

Hopwood, B., Mellor, M., O’Brien, G. (2005). Sustainable development — mapping different approaches. Sustainable Development, 13, 38—52. DOI: 10.1002/sd.244.

Hull, Z. (2008). Filozoficzne i społeczne uwarunkowania zrównoważonego rozwoju. Problemy Ekorozwoju, 3(1), 27—31.

Kolenda, M. (2006). Taksonomia numeryczna. Klasyfikacja, porządkowanie i analiza obiektów wielocechowych. Wrocław: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu.

Kozłowski, S. (1996). Czy transformacja polskiej gospodarki zmierza w kierunku rozwoju zrównoważonego? W: S. Wrzosek (red.), Mechanizmy i uwarunkowania ekorozwoju (s. 22—44). Białystok: Wydawnictwo KEiZOŚ Politechniki Białostockiej.

Łatuszyńska, A. (2014). Propozycja miary agregatowej efektów działalności środowiskowej. Ekonomia i Środowisko, (3), 60—70.

Mazur-Wierzbicka, E. (2006). Miejsce zrównoważonego rozwoju w polskiej i unijnej polityce ekologicznej na początku XXI wieku. Zeszyty Uniwersytetu Rzeszowskiego, (8), 29—45.

Michałowski, A. (2011). Przestrzenne usługi środowiska w świetle założeń ekonomii zrównoważonego rozwoju. Problemy Ekorozwoju, 6(2), 117—126.

Nermend, K. (2008). Rachunek wektorowy w analizie rozwoju regionalnego. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.

Nermend, K., Tarczyńska-Łuniewska, M. (2013). Badanie jednorodności przestrzennej i czasowej rozwoju obiektów społeczno-gospodarczych. Przegląd Statystyczny, 60(1), 85—100.

Papuziński, A. (2006). Filozoficzne aspekty zrównoważonego rozwoju — wprowadzenie. Problemy ekorozwoju. Studia filozoficzno-sozologiczne, 1(2), 25—32.

Piontek, F. (2001). Kontrowersje i dylematy wokół rozwoju zrównoważonego i trwałego. W: F. Piontek (red.), Ekonomia a rozwój zrównoważony (s. 20—32). Białystok: Ekonomia i Środowisko.

Poskrobko, B., Kozłowski, S. (red.). (2005). Zrównoważony rozwój. Wybrane problemy teoretyczne i implementacja w świetle dokumentów Unii Europejskiej. Białystok-Warszawa: Komitet „Człowiek i Środowisko” PAN.

Rachwał, T., Wiedermann, K., Kilar, W. (2009). Rola przemysłu w gospodarce układów regionalnych Unii Europejskiej. Prace Komisji Geografii i Przemysłu, (14), 31—42.

Rogall, H. (2010). Ekonomia zrównoważonego rozwoju. Teoria i praktyka. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka.

Stefanescu, D., On, A. (2012). Entrepreneurship and sustainable development in European Countries before and during the international crisis. Procedia — Social and Behavioral Sciences, 58, 889—898. DOI: 10.1016/j.sbspro.2012.09.1067.

Śleszyński, J. (2000). Ekonomiczne problemy ochrony środowiska. Warszawa: Agencja Wydawnicza Aries.

World Commission on Environment and Development. (1987). Our Common Future. UN Documents: Gathering a Body of Global Agreements has been compiled by the NGO Committee on Education of the Conference of NGOs from United Nations web sites with the invaluable help of information & communications technology. New York: United Nations.

Do góry
Copyright © 2019 Główny Urząd Statystyczny