Stanisław Gajda urodził się 3 maja 1914 r. w Tarnowie. W 1939 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracę w Głównym Urzędzie Statystycznym zaczął w wieku 40 lat. Najpierw, w latach 1954–1956, był dyrektorem Zarządu Szkół, a w 1957 r. objął – na 18 lat – stanowisko dyrektora Departamentu Statystyki Oświaty, Kultury i Zdrowotności. W trakcie związał się z „Wiadomościami Statystycznymi” – początkowo jako pełniący obowiązki redaktora naczelnego (od nr. 5–6/1962 do nr. 5/1963), później jako redaktor naczelny (od nr. 6/1963 do nr. 12/1966).
Zajmującą go tematykę badań podejmował w tekstach publikowanych w „WS”. Na przykład w artykule „Kultura w liczbach (II)” (nr 6/1963) stwierdzał, że działalność kulturalna powinna „kształtować rozwój osobowy człowieka w kierunku coraz bardziej świadomego uczestniczenia w procesie historycznych przemian społeczno-ustrojowych, kulturalnych i cywilizacyjnych społeczeństwa”, a statystyka ma te zjawiska prawidłowo badać i przybliżać „w formie pogłębionej analizy publicystycznej”. Miejscem dla tej ostatniej były właśnie łamy prowadzonego przez niego czasopisma.
Pod koniec pełnienia funkcji redaktora naczelnego „WS”, w dniach 1–11 listopada 1966 r. uczestniczył w zjeździe redaktorów naczelnych czasopism statystycznych zorganizowanym w Berlinie. Poza tym brał udział w międzynarodowych konsultacjach statystycznych (1969 r. – Praga, 1971 r. – Budapeszt, 1974 r. – Berlin).
Wraz z początkiem 1974 r. objął stanowisko wicedyrektora Departamentu Badań Demograficznych i Społecznych. W latach 1975–1977 był oddelegowany do pracy w Polskiej Akademii Nauk. We wrześniu 1979 r. przeszedł na emeryturę.
Brak informacji o dacie jego śmierci.
