W ciągu 70 lat istnienia „WS” winieta i layout okładek zmieniały się kilkukrotnie. W latach 1956–1960 winieta była duża i wyrazista, a na pierwszej i ostatniej stronie okładki „WS” (wówczas dwumiesięcznika) zamieszczano wykresy, czasem nawiązujące do wybranych zagadnień poruszanych w danym numerze. Tło początkowo było błękitne, od 1959 r. stosowano również inne kolory.
Od nr. 1/1961 okładka przybrała dużo oszczędniejszą formę i stonowaną kolorystykę. Winietę odświeżono, a tytuł umieszczono na szczycie strony. Pozostała część najpierw była pusta, ale w latach 1963–1965 znów zaczęto ją wykorzystywać do zamieszczania wykresów bądź okolicznościowych grafik.
Okładkę dla miesięcznika, którym „WS” stały się w 1966 r., zaprojektował Włodzimierz Terechowicz. Grafik złożył tytuł czasopisma prostym fontem i wersalikami, a dla przeciwwagi umieścił na dole strony duży skrótowiec WS. Od nr. 4 na okładce zaczęła się pojawiać zapowiedź zawartości numeru. Projekt Terechowicza utrzymał się tylko przez rok.
Rocznik 1967 miał już okładkę według projektu Krzysztofa Dobrowolskiego. Artysta grafik nieco zmodyfikował winietę i wprowadził na okładce gęstą kratkę przypominającą tabelę, w której w jednej z komórek znajdowały się tytuły przykładowych artykułów. Poszczególne numery różniły się kolorami.
W latach 1968–1974 obowiązywał projekt Stefana Bernacińskiego. Pojawiła się nowa winieta, w zapisie tekstowym (tylko z pierwszą wielką literą), a kilka krzyżujących się linii wyznaczało pola na numer, logo GUS i skrócony spis treści. Początkowo na okładkę wróciły błękity, ale od 1971 r. odróżniano roczniki innymi barwami.
Nr 1/1975 ukazał się z okładką zaprojektowaną przez artystę plastyka Stefana Jackowskiego. Projektant najpierw użył w logotypie bardzo oryginalnego fontu, ale szybko zdecydował się na jego uproszczenie i taka wersja obowiązuje od nr. 2/1975 do dziś. Jackowski współpracował z redakcją do 1991 r. i projektował wszystkie okolicznościowe okładki. Jego najodważniejszy projekt to okładka numeru specjalnego upamiętniająca 40. Sesję Międzynarodowego Instytutu Statystycznego (International Statistical Institute), która odbyła się w Warszawie we wrześniu 1975 r. Grafik zmodyfikował winietę „WS” przez dodanie podtytułu „Statistical News” (w ten sposób tytuł czasopisma był swego czasu tłumaczony na potrzeby anglojęzycznych publikacji) i skrótowca ISI oraz posłużył się intensywną czerwienią – te zabiegi zapewne miały podkreślić wagę wydarzenia. Okładki kolejnych roczników „WS” różniły się kolorami; początkowo pojawiały się na nich tytuły wybranych artykułów, ale od nr. 6/2016 zrezygnowano z anonsowania zawartości zeszytu. Od 2017 r. zdecydowano się na jasnoszary kolor – i tak już pozostało.
W 2019 r. „WS” zyskały podtytuł „The Polish Statistician”. Robert Chmielewski wkomponował go w logotyp autorstwa Jackowskiego. Informacje na okładce zaczęły być podawane w dwóch językach: polskim i angielskim, tak samo jak metadane artykułów publikowanych na łamach miesięcznika.
Na różne sposoby uwieczniano na okładce jubileusze „WS”: 30-lecie (nr 6/1986), 40-lecie (nr 8/1996) i 45-lecie (rocznik 2001), 50-lecie (nr 7–8/2006) oraz 60-lecie (rocznik 2016), a także niektóre setne wydania, np. pięćsetne (nr 1/2003). Pojawiały się również okolicznościowe grafiki z okazji rocznic GUS i spisów powszechnych oraz innych wydarzeń. Rocznik 2026 wyróżnia się odświętną okładką i winietą z okazji 70-lecia „WS” zaprojektowaną przez Kaję Nerło.
